T.C. KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI GİRESUN İL KÜLTÜR VE TURİZM MÜDÜRLÜĞÜ

Tarihçe

Türkmen yerleşkesidir. Osmanlı öncesi dönemde muhafız gruplarının atlarını otlatmak amacıyla saldıkları yer anlamına gelen ‘Esbiye’ adıyla anılmıştır. Esb sözcüğü Farsça’da at olup Esbiye’nin Türkçe karşılığı at alanı, at meydanıdır. Zengin maden kaynaklarının deniz yoluyla başka bölgelere nakledilmesine olanak sağlayan iskelesinin olması nedeniyle 17. yüzyılın sonlarından itibaren giderek gelişmiş, 1957 yılında ilçe olmuştur. Yüzölçümü 230 km²’dir. İlçe Giresun merkeze 33 km uzaklıktadır. Doğuda Tirebolu ve Güce batıda Keşap, güneyde Yağlıdere ilçeleri, kuzeyde Karadeniz ile çevrilidir. İlçe genellikle dağlık olup, dağlar kıyıya paralel olarak uzanmıştır. Arazi derin vadilerle yarılmış engebeli bir yapı arz etmektedir. Yüksek kesimlerden Karaovacık vadisinde önemli düzlükler vardır. 600 m. Yüksekliğe kadar fındık, kızılağaç, kavak, kayın, karaağaç, kestane, kiraz vs bulunur. İlçede ekip dikilebilir alanların çoğunda, fındık, bir kısmında çay yetiştirilmektedir. Diğer kesimlerin çoğunluğu orman, çayır ve meradır. İlçenin 8 mahallesi ve 29 köyü bulunmaktadır. İlçenin toplam nüfusu 32.710, merkez nüfusu 20.938’dir. Köylerden ilçe merkezine ve diğer şehirlere çok fazla göç yaşanmış olup halen devam etmektedir. Hayvancılık, arıcılık ve ormancılık da ekonomik girdi sağlayan faaliyetlerdendir. Deniz balıkçılığı yanında son yıllarda alabalık yetiştiriciliği de yapılmaktadır. Doğa turizmi yönünden çok büyük bir potansiyele sahip olan ilçede güzel kumsal sahiller bulunmasına rağmen, turizm çok gelişmemiş olup ekonomiye katkısı yoktur. İlçenin önemli tarihi eserleri arasında Andoz Kalesi, tarihi yapılardan en çok göze çarpanıdır. İlçede yaylacılık çok gelişmiştir. Karaovacık, Yaşmaklı, Ağaçbaşı yaylalarında haziran, temmuz aylarında çeşitli şenlikler düzenlenmektedir. İğne oyası, örme, semercilik, ağaç oymacılığı, el dokuma kilim ve halıcılığı, hartama yapımı ve tabanca süslemeleri el sanatları arasındadır.